Denktank Sophie Scholl

Roepstem naar Vrijheid

Welkom bij club Denktank, de club die niet stil staat; maar door gaat. Net zoals Sophie Scholl dat eens gedaan heeft. Wij staan open voor veel en denken graag na over veel dingen, hier is plaats voor geloof en politiek maar ook cultuur. Kom en denk met ons mee en schrijf wat je denkt en voelt. Sophie Scholl is ons voorbeeld en dat zij ook een voorbeeld mag zijn voor de jeugd van nu. (T.E.)

Sophie Scholl - Die letzten tage

Sophie Scholl gaat over het verzet tegen Hitler en het Nazi regime vanuit de studentenbeweging "Die Weisse Rose" in München. Het is een buitengewoon indrukwekkende film over het vasthouden aan menselijke principes en moraal tegenover een cultuur en een staatsmacht die intimideert en indoctrineert. Sophie, haar broer Hans en hun vriend Christian Probst zijn actief in de studentenbeweging met het opstellen van flyers tegen het Nazi regime. Wanneer ze besluiten de flyers te verspreiden op het universiteitsterrein van München gaat het mis. Ze worden ontdekt, gearresteerd en verhoord. Eigenlijk gaat de film helemaal over dat verhoor van Sophie. Er komt geen marteling of iets dergelijks in voor, de film is vooral heel erg sterk in de dialogen.

Ondervrager Mohr van de Gestapo probeert vanaf het begin Sophie schuld te laten bekennen. In eerste instantie ontkent zij er mee te maken te hebben. Wanneer blijkt dat Hans bekend heeft dat hij de flyers heeft verspreid, verandert Sophie van tactiek en ze probeert nu alle schuld op zich te nemen. Maar uiteindelijk lukt dat ook niet en komt haar ideologie volledig open naar voren. Dat leidt tot indringende gesprekken met Mohr die haar verhoort. Je ziet dat beiden zich baseren op de kern van hun bestaan: Sophie op het bestaan van een objectieve moraal van goed en kwaad waarin het niet past dat Joden en zwakzinnigen worden vermoord. Mohr baseert zich op een staatsvorm waarin er nu eenmaal regels gelden en die moeten worden nageleefd. (Waar doet mij dat ook al weer aan denken?).

Het wordt wel heel erg spannend wanneer Mohr aan Sophie een uitweg biedt om te ontkomen aan een doodvonnis en Sophie die uitweg weigert. Waar het normaal gebruikelijk is dat een doodstraf niet binnen 99 dagen voltrokken wordt, maakt men in dit geval een uitzondering om een daad van afschrikking te kunnen stellen. De volgende dag zal haar laatste dag zijn. De laatste ontmoeting met de ouders in de gevangenis, de laatste sigaret die de drie jonge mensen bij elkaar mogen roken, als ik er over schrijf realiseer ik me weer hoe geweldig emotioneel dit alles is. Artistiek gezien is de film goed. Het acteerwerk is sober maar indringend. Geen glamouracteurs. Er worden veel grijstonen gebruikt.

Als verhaal is de film erg sterk: het gaat over zaken die belangrijk zijn in het leven van mensen. Bovendien is te waarderen dat het geloof nadrukkelijk een rol speelt, al is het niet overheersend. Complimenten dus, en een verdiende Oscar-nominatie. Eerder verschenen op www.jaapnoordzij.nl

door Info-Webmaster M.G. Service

Laatste forum onderwerpen

06 Jan '12 - 23:46 'Blog Pastoor Geudens'
25 Jan '11 - 00:03 bid24uur blog
01 Dec '10 - 17:58 aan de operator van deze club
11 Okt '10 - 16:38 vernieuwing

Welkom bij Clubs!

Kijk gerust verder op deze club en doe mee.

Wat is dit?

Of maak zelf een Clubs account aan:

Afbeeldingstekst vertaald

Hieronder leest u de vertaling van de afbeelding hierboven:

"Niets is een cultuurvolk onwaardiger dan zich zonder verzet door een onverantwoordelijke en door duistere driften geleide kliek van heersers te laten `regeren'. Is het niet zo dat tegenwoordig elke eerlijke Duitser zich schaamt voor zijn regering, en wie van ons heeft een idee van de smaad die over ons en onze kinderen zal komen als ons ooit de schellen van de ogen vallen en de afgrijselijkste, iedere beschrijving tartende misdaden aan het licht komen? Als het Duitse volk in zijn diepste wezen al zo gecorrumpeerd en uiteengevallen is dat het zonder een hand uit te steken - lichtzinnig vertrouwend op een twijfelachtige historische wetmatigheid - het hoogste prijsgeeft wat een mens bezit en wat hem verheft boven alle andere schepselen, de vrije wil namelijk, de vrijheid om de loop der geschiedenis mede te bepalen en aan zijn rationele beslissingen te onderwerpen - als de Duitsers, aldus gespeend van elke individualiteit, al zo in een geesteloze, laffe massa veranderd zijn, dan, ja, dan verdienen ze dat ze ten onder gaan.

Goethe noemt de Duitsers een tragisch volk, net als de Joden en de Grieken, maar tegenwoordig lijkt het er meer op dat ze een slappe, willoze kudde leeggezogen meelopers zijn, die, beroofd van hun kern, bereid zijn zich in het verderf te laten storten."

(Openingsparagrafe van het eerste vlugschrift van De Witte Roos, geschreven in mei/juni 1942 door Hans Scholl en Alexander Schmorell) Bron: http://www.verzet.org/content/view/360/35/

Video de witte roos

In de zomer van 1942 doken in verscheidene Duitse steden pamfletten tegen het nationaal-socialisme op. Het brein daarachter was de student geneeskunde Hans Scholl, die met zijn zuster Sophie en een handvol vrienden tegen Hitlers fascistische dictatuur in opstand gekomen was. Kort voordat Hans en zijn vrienden naar het Oostfront gestuurd werden, richtten zij de verzetsgroep Die Weiße Rose op en verspreidden zij pamfletten door de stad. Toen zij weer naar München teruggekeerd waren, verdubbelden ze hun inzet. De Gestapo, die veronderstelde dat er achter de studentengroep een grote organisatie zat, zette een grootscheepse jacht in. Op 18 februari 1943 werden Hans en Sophie Scholl en Christoph Probst gearresteerd en vier dagen later onthoofd. Enkele maanden later ondergingen andere vrienden en sympathisanten hetzelfde lot.

De Witte Roos – christelijk studentenverzet in München tegen de nazi's

De Witte Roos – christelijk studentenverzet in München tegen de nazi's

Verzet in nazi-Duitsland was eerder een zeldzaamheid, daar de hele samenleving van onder tot boven werd gecontroleerd. Duizenden verklikkers en nazi-getrouwen, waakten ervoor dat het ondergronds verzet geen schijn van kans had. Alleen in het grootste geheim durfden sommigen het al eens aan om weerstand te bieden. Naarmate de oorlogskansen keerden, en zeker nà de nederlagen aan het Oostfront, meer in het bijzonder nà de capitulatie van het 6de Leger door Veldmaarschalk Friedrich Paulus op 1 februari 1943 in Stalingrad, werd het verzet heviger. Maar tot aan het einde toe, zal Adolf Hitler de touwtjes stevig in handen houden.

De meest bekende daad van verzet was wellicht de aanslag op Adolf Hitler op 20 juli 1944 door Wehrmachtoficier Graaf Klaus von Stauffenberg en zijn getrouwen. Dit militaire verzet leidde tot de aanhouding van 4.900 officieren en ruim 5.000 anti-fascisten. Tot aan zijn zelfmoord op 30 april 1945 bleef Hitler de aanstichters en meelopers van dit complot opsporen en vervolgen. Naast dit militaire verzet bestonden in Duitsland verschillende andere groepen van verzet van uiteenlopende origine en politieke overtuiging, die soms weinig verschilde van het conservatieve en dictatoriale nazi-regime, behalve dat zij de (falende) dictatuur van de ene door de andere (de hunne) wilden vervangen. Zo bijvoorbeeld het verzet binnen de nationaal-conservatieven waaronder het officierenverzet van Goerdeler, Beck en von Möltke en de zeer gekende Kreisauer Kreis. Ook het communistische verzet was bijzonder vroeg actief als bekendste namen Die Rote Kapelle en de verzetsgroepen rondom Thälmann en Harnack.

Ook de sociaal-democraten rond Reichwin, Leber en Breitscheid weerden zich dapper. Daarnaast waren ook vele christenen actief, waaronder zelfs enkele bisschoppen en leiders en leden van de Bekennende Kirche (Belijdende Kerk), die openlijk of verdoken deelnamen aan het verzet. Bekendste figuren waren Dietrich Bonhoeffer en de predikant Niemöller. In die laatste groep situeerde zich ook het studentenverzet van De Witte Roos.

Men kan dan ook maar moeilijk Bonhoeffer, von Moltke, Die Rote Kapelle, von Stauffenberg enz., op één lijn plaatsen, zeker in de wetenschap dat sommige verzetsbewegingen elkaar zelfs openlijk bestreden omwille van hun scherpe ideologische of religieuze tegenstellingen. Alhoewel het studentenverzet van De Witte Roos al na nauwelijks acht maanden in bloed werd gesmoord, stond het symbool van christelijk geïnspireerd, open en eerlijk gedurfd intellectueel verzet tegen de nationaal-socialistische dictatuur. Het verlangen naar vrijheid en onafhankelijkheid, zoals verwoord werd door broer en zus Hans en Sophie Scholl en hun vrienden, zindert nog tot op vandaag na in alle dictaturen van de wereld en het verzet daartegen.

Verder lezen vanaf hier: http://www.verzet.org/content/view/360/35/ (totaal 7 webpagina’s)

Denktank Sophie Scholl

Roepstem naar Vrijheid

Diavoorstelling